Nasz arsenał. Opowieści o broni i mundurze 1918 - 1921

 Odradzające się państwo polskie od pierwszych dni ponownego zaistnienia na mapie znalazło się w orbicie zainteresowań zwycięzców I wojny światowej. Najbardziej zaangażowanym z nich, i najbardziej przyjaznym była Francja, zainteresowana żywotnie uzyskaniem nowych sojuszników na wschód od Niemiec. Na jej terytorium i jej wysiłkiem finansowym powstawała właśnie Armia Polska. Co prawda przejęcie rządów przez Piłsudskiego, i jego suwerennościowe przekonania nie pozwoliły Francuzom przejąć kontroli w takim stopniu, jak to stało się w nowej Czechosłowacji (gdzie na czele armii stanął francuski generał), jednak potężne wsparcie logistyczne i szkoleniowe wymagało koordynatora na miejscu. Stała się nim Francuska Misja Wojskowa, której czołowka dotarła do Warszawy już 12 kwietnia 1919 roku.  Jej szef, gen. Paul Henrys nie został, wbrew oczekiwaniom niektórych nie tylko francuskich polityków wojskowym gubernatorem Polski, ale dzięki własnemu rozsądkowi i zdolnościom stał się znakomitym p...

 Wojen z lat 1918 - 1921 nie prowadziliśmy zupełnie samotnie. Wsparcia, materiałowego i w pewnej mierze szkoleniowego udzieliły nam zachodnie państwa byłej antyniemieckiej koalicji - przede wszystkim Francja i USA, a w 1920 roku także Wielka Brytania i Węgry. Broń sprzedawali nam także Włosi. Również lista współwalczących wraz z nami przeciw rosyjskim bolszewikom posiada kilka pozycji. Sił niezbyt wielkich w liczbach, nie zawsze entuzjastycznie z nami wspólpracujących, ale bywały w tych ciężkich czasach chwile, gdy liczyły się każde ręce i każdy karabin. Pierwszymi naszymi sojusznikami stali się, o dziwo, Rosjanie. Jesienią 1918 roku na Polesiu, przy niemieckiej Armii Wschód, powstała w Pińsku sformowana z głównie byłych oficerów armii carskiej "drużyna" (w ówczesnej rosyjskiej terminologii wojskowej batalion ochotniczy). Co prawda Niemcy zawarli 3 marca 1918 roku pokój z Rosją Sowiecką, ale jak widać, na wszelki wypadek szykowali sobie i alternatywy. Rozejm z Aliantami z 11 ...