Wojsko Polskie. Opowieści o broni i mundurze 1918 - 1921

 Mundur lubi dodatki. Istniejący od zamierzchłych czasów zwyczaj nagradzania zasług poprzez nadawanie orderów i odznaczeń, oraz pamiatkowych odznak w ciągu XIX wieku wszedł na trwałe do tradycji większości armii. Żołnierze odradzajcego się  w 1918 roku Wojska Polskiego byli pod tym względem bardzo ubodzy. Noszenie nagród zdobytych podczas służby w armiach zaborców nie wchodziło w grę, istniało zaledwie kilka akceptowanych pamiątkowych odznak polskich formacji i jednostek z czasów Wielkiej Wojny.  Odznaki upamiętniające własne pola bitew oraz znaki nowo formujących się pułków miały dopiero powstać. Wyjątek zrobiono jedynie dla odznaczeń sojuszniczych. Na mundurach wracających z Francji żołnierzy Armii Polskiej były - bardzo zresztą nieliczne, nadane za walki w Szampanii latem 1918 roku ordery Legii Honorowej oraz krzyże Croix de Guerre. Order Kawalera Legii Honorowej (V klasa), w wersji nadawanej w okresie III Republiki. Croix de Guerre, w wersji nadawanej w 1918 r. Por. W...