Zmiany w taktyce piechoty pod koniec XIX wieku, wymuszone zastosowaniem nowych rodzajów broni (szybkostrzelne działa polowe, karabiny maszynowe, karabiny powtarzalne) obejmowały także maskowanie i okopywanie się. W wyposażeniu każdego żołnierza piechoty pojawiła się łopatka, nazywana "saperką", noszona na pasie głównym w skórzanym, ramkowym futerale. Przeznaczenie narzędzia określało jego kształt i wielkość - w zasadzie wszystkie są do siebie podobne.
Austriacka wz 1893
Żeleźce wojennej produkcji z naciętą na bocznej krawędzi piłą, znalezione na pozycjach z 1915 roku pod Gorlicami.Niemiecka Feldspaten M1898.
Rosyjska wz. 1882Pokrowiec starszego typu i ramka.
Dalsze oszczędności - pokrowiec brezentowy.
W WP rozpowszechniał się model austriacki - z prostego powodu, produkowało go kilka zakładów w Galicji.
Wkopywana w ziemię i coraz bardziej stechnicyzowana wojna wymagała technicznego wsparcia specjalistycznego na coraz niższych szczeblach. O ile w XIX wieku saperzy działali na poziomie organizacyjnym dywizji czy brygady, teraz kompanie saperów pola walki "pionierów" pojawiły się już na poziomie pułku, przydzielane plutonami czy drużynami do walczących batalionów i szwadronów. Ma się rozumieć, z własnym, lekkim, przenośnym, możliwie uniwersalnym sprzętem.
Niemiecki szpadel pionierów, wersja długa i krótka. Żeleźce znacznie większe, niż łopatki piechoty.
Pokrowiec skórzany do noszenia szpadla na pasie głównym.Szpadel austriacki.Niemiecki pionier, 1914 (posób noszenia szpadla).
Niemieckie siekiera i czekan M 1909.Rosyjskie. Jako że kuto je także w Suchedniowie i Radomiu, weszły do WP na dłużej. Identyczne (te małe), także wyposażone w futerał do zawieszania na pasie dostawały po 1 sztuce na załogę obsługi rkm wz. 28 i ckm wz.30.Oskard rosyjski.Żeleźce do niego, z charkterystycznymi przetłoczeniami.Niemiecka piła z futerałem. Była też wersja o połowę krótsza.Piła francuska.Francuska piła ogniwkowa (zwijana).Austriacki tasak faszynowy M 1853, zwany pieszczotliwie "Michałkiem". Tasak M 1915.Francuski tasak sierpowy.W "Ilustrowanym słownictwie materiału wojskowego", wydawanym przez Departament Uzbrojenia MS Wojsk. znajduje się także rosyjski "bebut" wz. 1907 - kindżal/tasak przeznaczony dla artylerii i obsług karabinów maszynowych. W WP używany zapewne jako tasak pionierski.
"Bebut" jako boczna broń polskiego oficera (całe zdjęcie w cz. XXV).Drut kolczasty zabezpieczający okopy skłaniał do wyposażenia się w nożyce do jego przecinania.
Długie, niemieckie i austriackie, identyczne. Występowały z różnymi obudowami raczek.
Niemieckie krótkie.Austriackie krótkie.Francuskie.Rosyjskie.Kotwiczka saperska. Coś zaczepić, coś przyciągnąć.Kostka materiału wybuchowego, niemiecka.Ładunek dynamitu z dostaw francuskich.Francuski pojemnik na lont prochowy ("sznur Bickforda") i schemat montowania spłonki. Instruktor na szkoleniu ostrzega: "ostrożnie, zaciskać na loncie szczypcami, bo urwie jak nic ze trzy palce". Po czym sam zaciska zębami.
Scyzoryk (Soldatenmesser M 1890).Zapałki sztormowe. Zapalisz pocierając o cokolwiek szorstkiego, pali się nawet na deszczu.Detonator elektryczny, brytyjski.Lekka szpula z kablem. Może być do telefonu, może i do detonatora.Saperzy 14 DP budują most nad Berezyną, zima 1919/20.Prowizoryczny most przez Bug w Małkini, sierpień 1920. Batalion z 8 pułku saperów potrzebował na jego postawienie kilkunastu zaledwie godzin. Most pontonowy austriackich saperów, 1917. Ze sprzętu tego typu korzystały nasze 4 i 5 bataliony. Rozkładanie mostu pontonowego przez Bug dla 55 pp, sierpień 1920.
Przeprawa na środkach podręcznych.
Odznaka pionierów wz. 19.Odznaka kompanii i szwadronów technicznych wz. 1919.Żołnierze kompanii technicznej 36 pp, 1919.
Komentarze
Prześlij komentarz